Ezgi Coşkun

ÇALIŞAN ANNELER

Çalışan kadın/anne kimliğimle geldim bu kez. Bu yazı hem her sabah işine gitmek için yola çıkan, hem gün içinde evde yapılacakları planlayan, hem de aklı tüm gün çocuğunda kalan analara gelsin. Derin 3 aylıktı işe başladığımda. Kahretmiştim kendimi. Ne kadar üzülsem de, süt sağma makinesini kıracak noktaya gelsem de, çokça ağlasam da sitem etmedim. Çünkü her gün sitem edip etrafımdaki insanların enerjisini sömürmek yerine realitenin farkına varmayı tercih ettim. Çalışmam gerekiyordu, her gün söyleneceksem çalışmamalıydım. Kızıma annem bakıyordu, gözüm arkada değildi. Herkes benim kadar şanslı olamayabiliyordu. Annesi hayatta olmayan, çalışmak isteyen ama bakıcı bulamayan, mecburen işi bırakmak zorunda olan, çok çok minik yaşta kreşe vermek durumunda kalan bir sürü arkadaşım var, hala da oluyor. Hiçbir şey çözümsüz değildir. Yeter ki yapabileceklerinizi bilip ona göre davranın. Çalışmayan annelerde olan psikolojik şiddetin çalışan annelere uyarlamasını yaptım. Hem de bizzat kendi yaşadığım örneklerle.
 
Daha çok erken, en az bir 6 ay bekleseydin (KEYFİMDEN BAŞLAMADIM)
Süt sağmak zor olmuyor mu? (OLUYOR AMA BEBEĞİM İÇİN YAPIYORUM)
İşte stres yapma, sütün azalır. (SEN BÖYLE SÖYLEYİNCE DAHA ÇOK STRES YAPIYORUM)
Neden sürekli dışarıdan yemek söylüyorsunuz? (ÇÜNKÜ YAPMAYA VAKTİM OLMUYOR BAZEN AMA SANA NE?)
Çocuğu annende bırakıp gezmeye nasıl gidersin? (SANA NE?)
 
Derin için pek çok zaman anne anane kelimeleri birbirine karıştı. Annemin en çok hayatını yaşaması dönemlerdi. Ama o torun bakıyordu. Ne kadar çok içine soksa da hatta benden daha özenli baksa da onun da bir hayatı vardı. Buna ayrıca kafayı takıyordum. Ama bir şekilde ilerliyordu bir şeyler. Günler öyle hızlı geçiyordu ki, yılların hıpızlı geçmesi çok ütopikti. Üzülmelerimiz, ağlamalarımız, evde kısacık kalan zamanı verimli kullanmaya çalışmamız bla bla. İşin özü şuymuş aslında. Çocuğunla 24 saat birlikte olmak ve 2 saat birlikte olmak arasında hiçbir fark yokmuş. Önemli olan o süreyi nasıl kullandığınmış. Dolu dolu yarım saat, bomboş 10 saatten daha kıymetliymiş. Her durumun bir zorluğu var, önemli olan o durumları nasıl yönetebildiğimizmiş.
Çocuğunuza bakanlardan öperim 🧡

Leave a Comment

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

93 − = 89